Aan mijn jonge zelf…. – Wenneke
Soms is het tijd voor een frisse start!
1 september 2020
Laat alles zien

Aan mijn jonge zelf….

Aan mijn jongere zelf….

Perfectionisme is een akelig beestje, ik raad je aan het te temmen.
Ik weet maar al te goed waar dat perfectionisme vandaan komt….
vanuit het gevoel niet genoeg te zijn, vanuit een groot verlangen om geapprecieerd te worden. Het liefst door iedereen.
Als de lat tegen het planfond hangt, kan je er niet meer over springen!

En springen, dat kan je, hoog en ver, je houdt ervan….
Waarom spring je dan niet meer…. waarom lach je niet meer zo vaak….
Leef, lach, speel en dartel door het leven, huppel terwijl je met je armen zwaait en geniet!

Vele jaren later, Wenneke ,
zal Adèle het mooi zingen in ‘A million years ago’:
“I wish I could live a little more…..
Look up to the sky, not just the floor”
(vrij vertaald: ‘ik wou dat ik wat meer kon Leven, met de blik hoog gericht en niet op de grond’)
Ik wens je dat toe, meer op durven kijken en niet altijd de blik naar beneden gericht, naar waar jij denkt dat je plekje is….

Je plek is grootser dan je durft dromen en denken, dus :

  • laat je onzekerheid maar los
    het is je grootste valkuil!
    het is de bom onder al je dromen….
  • je mag er zijn, je mag plek innemen….
    nee, je hoeft daar niets speciaals voor te doen, gewoon jezelf zijn….
  • JIJ bent GENOEG!
  • je hebt een talent en je straalt als je danst (en zelfs als ik dat meer dan 20 jaar later schrijf voel ik metéén weerstand opkomen!)
    maar je hebt nog andere talenten die je met de wereld zal gaan delen,
    vertrouw maar gewoon in ‘het leven’ , ‘the universe’…
    of weet je wat? ‘vertrouw eens op jezelf!’
  • gun je lichaam voeding, want dat heeft het nodig
  • onzeg je lichaam geen warmte, liefde, voeding….
    al deze dingen zijn levensnoodzakelijk!
  • leer uit deze fase van je leven , je zal het later delen en gebruiken om anderen met eetproblemen te helpen
    dus zie het eerder als een wijze les!
  • angst is een slechte raadgever, en het zet al jaren je leven op z’n kop
    deze angst leidde je naar deze plek,
    een plek waar je leven bestaat uit niet-eten, wel-eten, discussiëren met jezelf, zelfhaat, een ik-ben-te-dik-gevoel ondanks een gewicht van 40kg,
  • gun jezelf de tijd om te groeien en jezelf te ontplooien tot het luisterende oor dat je bent!
  • maar bovenal …. LEEF !!!!
    kom weg van de kantlijn, kom uit die schaduw en kom in het licht

    Ik wil Tanja, collega coach, bedanken om me te herinneren aan deze mooie, waardevolle oefening.
    Ik ben ook maar eens mens, en ook ik herval wel eens in oude patronen.
    Dan is een vraag als deze zeer welkom:

    “Wat zou jij aan je jongere ik willen zeggen?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *